UPADEK PIERWSZEGO PAŃSTWA BUŁGARSKIEGO

nuty Osłabienie Bułgarii na skutek tych trudności wewnętrznych zachęciło Bizancjum do podjęcia próby zlikwidowania jej niezależności. W oparciu więc o pomoc księcia kijowskiego Swiatosława, rozgromiono Bułgarów (968}. Prawda, że pomoc ruska zagroziła Konstantynopolowi usadowieniem się na ich miejscu nowych przybyszów, niebezpieczeństwo to jednak, po paroletnich zmaganiach, zostało opanowane (972). Wynikiem kampanii było odzyskanie wschodniej Bułgarii i zniszczenie niezależności (patriarchatu) Kościoła bułgarskiego. Nie zdołano natomiast ujarzmić zachodnich prowincji, którymi władał możnowładczy ród Szyszmana, wyłamujący sią już dawniej spod zwierzchnictwa cara. Następcy Szyszmana, wykorzystując trudności wewnętrzne Bizancjum, stworzyli rozległe państwo, zagrażając ponownie bezpieczeństwu Cesarstwa.

Toteż w polityce bizantyńskiej walki pograniczne z emirami Hamda-nidzkimi w Syrii musiały niebawem ustąpić miejsca zmaganiom z Bułgarią. Pod rządami syna Szyszmana, Samuela (980—1014), powróciła ona do dawnej polityki anty bizantyńskie j. Katastrofalna sytuacja na froncie bałkańskim zmusiła cesarza Bazylego II (976—1025) do skoncentrowania tam wszystkich sił Cesarstwa. Jednakże dopiero po 30-letnich zmaganiach udało się wojskom bizantyńskim rozgromić przeciwnika (1014), a po nagłym zgonie Samuela — wstrząśniętego klęską — unicestwić niezależność Bułgarii (1018). bramka heyah