MIASTA

Dekoracje wnętrz W przeciwieństwie do krajów Zachodu, życie miejskie w Bizancjum nie tylko nie uległo osłabieniu, ale nadal rozwijało się pomyślnie. Przyczyny tego zjawiska należy dopatrywać się w stanie przemysłu, który mimo istnienia rzemiosła domowego we włościach możnowładczych i kościelnych, rozwijał się w dalszym ciągu głównie w miastach. Obok małych warsztatów, utrzymywanych przez przedsiębiorców lub wolnych rzemieślników, istniały tam wielkie manufaktury państwowe, w których pracowali rzemieślnicy wykonujący dziedzicznie swoje rzemiosło. W większych miastach rzemieślnicy i kupcy tworzyli korporacje zawodowe (systemata), będące odpowiednikiem collegiów funkcjonujących niegdyś w Rzymie. W Konstantynopolu korporacje te podlegały władzy prefekta miasta, który decydował o przyjmowaniu nowych członków oraz ustalał sposób nabywania surowca, cenę wyrobów, dni sprzedaży, wynagrodzenie najemników, a nawet stosunki z kupcami zagranicznymi. Członkowie korporacji zawodowych, pozbawieni przez państwo wszelkiej inicjatywy gospodarczej, korzystali z przywilejów monopolistycznych, które Mecenat artystyczny Bazylego I (867—886) wpłynął natomiast na rozkwit architektury. Liczba nowych budowli, zwłaszcza o przeznaczeniu kultowym, wzrosła znacznie. Dominował wśród nich typ kościoła krzyżowo-kopułowego. Pranie tapicerki Poznań